Η γη της δυτικής Λέσβου εξακολουθεί να αποκαλύπτει τα μυστικά της. Οι τελευταίες έντονες βροχοπτώσεις έφεραν στο φως νέα σημαντικά απολιθώμα...
Η γη της δυτικής Λέσβου εξακολουθεί να αποκαλύπτει τα μυστικά της. Οι τελευταίες έντονες βροχοπτώσεις έφεραν στο φως νέα σημαντικά απολιθώματα στα πρανή του οδικού άξονα Καλλονής – Σιγρίου, κινητοποιώντας εκ νέου το προσωπικό του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Ήδη ολοκληρώθηκε η κατασκευή νέου στεγάστρου για την προστασία των ευρημάτων, με τις εργασίες να συνεχίζονται ενόψει του χειμώνα.
Εργαζόμενοι πάνω σε σκαλωσιές, μέσα σε απότομα βραχώδη πρανή, κατασκευάζουν τις απαραίτητες υποδομές για να διασφαλίσουν ότι τα απολιθώματα που διατηρήθηκαν στη λεσβιακή γη επί εκατομμύρια χρόνια δεν θα καταστραφούν από τις σύγχρονες καιρικές συνθήκες.
Η διάβρωση αποκαλύπτει, αλλά ταυτόχρονα απειλεί. Αυτό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της περιοχής του Απολιθωμένου Δάσους. Οι πυροκλαστικοί σχηματισμοί, μέσα στους οποίους διατηρούνται τα απολιθώματα, είναι ευάλωτοι στη δράση του νερού και στη διάβρωση. Οι βροχοπτώσεις απομακρύνουν σταδιακά υλικά που καλύπτουν τα ευρήματα, αποκαλύπτοντας νέες θέσεις επιστημονικού ενδιαφέροντος. Από τη στιγμή, όμως, που ένα απολίθωμα έρχεται στην επιφάνεια, η έκθεσή του στις καιρικές συνθήκες καθιστά αναγκαία την προστασία και τη συντήρησή του.
Σύμφωνα με το Μουσείο, τα στελέχη της Τεχνικής Υπηρεσίας, υπό την καθοδήγηση του διευθυντή του, συνεχίζουν τις παρεμβάσεις χωρίς διακοπή, ανεξάρτητα από την ύπαρξη χρηματοδοτικού προγράμματος που να υποστηρίζει τις συγκεκριμένες εργασίες. Πρόκειται για μια επισήμανση με ιδιαίτερη σημασία, καθώς η προστασία ενός μνημείου τέτοιας έκτασης απαιτεί διαρκή παρουσία στο πεδίο, εξειδικευμένο προσωπικό και διαθέσιμους πόρους. Οι ανάγκες δεν περιορίζονται στη διάρκεια ενός έργου ούτε μπορούν να περιμένουν την ένταξη σε κάποιο νέο πρόγραμμα.
Το Ανοικτό Μουσείο του Απολιθωμένου Δάσους, που αναπτύσσεται κατά μήκος του δρόμου Καλλονής – Σιγρίου, αποτελεί ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα παραδείγματα αξιοποίησης ευρημάτων που προέκυψαν κατά την κατασκευή ενός μεγάλου δημόσιου έργου. Οι σωστικές ανασκαφές, οι οποίες ξεκίνησαν το 2013, αποκάλυψαν έναν εξαιρετικό παλαιοντολογικό πλούτο: απολιθωμένους κορμούς, ριζικά συστήματα, κλαδιά, φύλλα και άλλα φυτικά κατάλοιπα, τα οποία προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για το παρελθόν του Αιγαίου.
Ορισμένες από τις σημαντικότερες θέσεις έχουν ήδη διαμορφωθεί σε επισκέψιμα πάρκα. Στο «Φυλάκιο», περίπου τρία χιλιόμετρα από το Σίγρι, η ανασκαφική έρευνα αποκάλυψε στοιχεία για διαδοχικά δάση που απολιθώθηκαν έπειτα από αλλεπάλληλες ηφαιστειακές εκρήξεις, καθώς και ένα εντυπωσιακό ριζικό σύστημα υποτροπικού δέντρου. Στο «Κοτσίνι», περίπου έξι χιλιόμετρα από τον οικισμό, έχουν αναδειχθεί μεγάλοι ιστάμενοι κορμοί κωνοφόρων και καρποφόρων δέντρων, αλλά και παλαιοεδάφη με πλήθος απολιθωμένων φύλλων.
Η σημασία αυτών των ευρημάτων ξεπερνά κατά πολύ την αισθητική εντύπωση που προκαλούν στον επισκέπτη. Πριν από περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια, η Λέσβος ήταν μέρος ενός εντελώς διαφορετικού φυσικού κόσμου. Στην περιοχή αναπτύσσονταν πλούσια υποτροπικά δάση, τα οποία καλύφθηκαν από τα προϊόντα ισχυρών ηφαιστειακών εκρήξεων. Η κυκλοφορία θερμών διαλυμάτων πλούσιων σε πυρίτιο επέτρεψε την απολίθωση των φυτικών ιστών, διατηρώντας σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και λεπτομέρειες της εσωτερικής δομής του ξύλου.
Αυτή ακριβώς η εξαιρετική διατήρηση, σε συνδυασμό με την παρουσία δέντρων που παραμένουν όρθια στη θέση όπου αναπτύχθηκαν, καθιστά το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου μνημείο διεθνούς επιστημονικής σημασίας. Η προστατευόμενη περιοχή εκτείνεται σε περίπου 150 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ το μνημείο έχει ενταχθεί από το 2014 στον ενδεικτικό κατάλογο υποψήφιων Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Η εξέλιξη των τελευταίων ημερών υπενθυμίζει ότι η έρευνα στη δυτική Λέσβο απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ολοκληρωμένη. Νέες απολιθωματοφόρες θέσεις εξακολουθούν να αποκαλύπτονται, ακόμη και χωρίς την πραγματοποίηση οργανωμένων ανασκαφών. Το Μουσείο δεν έχει μέχρι στιγμής δημοσιοποιήσει τον ακριβή αριθμό, τις διαστάσεις ή την επιστημονική ταυτοποίηση των τελευταίων ευρημάτων. Η προτεραιότητα, στην παρούσα φάση, είναι η διαφύλαξή τους.
Το νέο στέγαστρο στον δρόμο Καλλονής – Σιγρίου είναι ένα ακόμη βήμα σε αυτή την αδιάκοπη προσπάθεια. Και αναδεικνύει μια ανάγκη που δεν πρέπει να υποτιμάται: τη σταθερή χρηματοδότηση της προστασίας και της συντήρησης του Απολιθωμένου Δάσους, ώστε ο φυσικός πλούτος της Λέσβου να μην εξαρτάται από την περιοδική έγκριση χρηματοδοτικών προγραμμάτων.
Πηγή: LesvosNews
![[headerImage] Λέσβος: Οι βροχές αποκάλυψαν νέους θησαυρούς του Απολιθωμένου Δάσους](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8V22WP5LMGc1mkbt_TSG0zSJG6WJIm7SO8dtocclIDc2fjkLFuI08kfU_wjJEYAdnvCXyZXO1FLoy_PO3-6gEiQpFqPN08Sb09EliApJ_xQS3O0bvKL-Icu41CzSJ-4F1gJdE_QlYdQuolBOw1CmffW7zUOMI0yQ6unO_rChx48xBngXEYSkUMFj41Pw/s1600/Lesvos_ApoltihomenoDasos.webp)

Δεν υπάρχουν σχόλια